Thian de Vries geeft zijn purse weg: wat zegt dit over sportersrechten?

Kickbokser Thian de Vries, met een ongeslagen record van 25-0, nam begin 2026 een beslissing die zijn hele wedstrijdpurse kostte: hij kocht de uitzendrechten van zijn gevecht in Goes vrij en streamde het gratis voor fans. "Kickboksen is voor iedereen," verklaarde hij. Met meer dan 500 zoekopdrachten op een enkele dag was De Vries plotseling niet alleen trending als atleet, maar ook als symbool van een groter debat: wie heeft eigenlijk zeggenschap over een sporter en zijn prestaties?

De rechten die Thian heeft afgegeven — en wat dat juridisch betekent

Een sporter die zijn eigen purse inzet om uitzendrechten te kopen, doet iets opmerkelijks. Het toont aan dat hij die rechten kón kopen — wat impliceert dat ze bij de organisator lagen, niet bij de atleet zelf. Dit is de kern van hoe de meeste vechtsporten juridisch zijn georganiseerd: de promotor of organisator bezit standaard de uitzend- en exploitatierechten op het evenement, inclusief de gevechten van de deelnemers.

Voor De Vries was dit een bewuste keuze. Voor veel andere sporters is het een onbekende verplichting die ze aanvaarden zonder de implicaties te begrijpen.

Wat staat er typisch in een sportcontract?

Een standaard sportcontract in de vechtsporten bevat doorgaans clausules over:

• Exclusiviteit: de atleet mag in een bepaalde periode alleen voor die promotor vechten
• Uitzendrechten: beelden, highlights, streamingrechten komen toe aan de organisator
• Portretrecht: het gebruik van naam en afbeelding van de atleet voor commerciële doeleinden
• Schadevergoeding bij contractbreuk: wat de atleet schuldig is als hij eenzijdig de overeenkomst beëindigt

Veel van deze clausules zijn onderhandelbaar — maar sporters, zeker aan het begin van hun carrière, beseffen dat niet. Volgens de Nederlandse Sportraad heeft slechts 1 op de 5 professionele sporters in Nederland ooit juridisch advies ingewonnen over een contract voordat zij tekenden.

De Vries als uitzondering: waarom niet iedere sporter dit kan doen

Thian de Vries kon zijn purse opgeven omdat hij 25 gewonnen gevechten achter zijn naam heeft en zijn eigen waarde als atleet kent. Een jonge vechtsparter met drie pro-gevechten heeft die onderhandelingspositie niet. Die tekent wat de promotor voorlegt — en dikwijls zijn dat contracten met lang lopende exclusiviteitsclausules, laag vastgestelde basisvergoedingen en brede rechtenopdrachten.

De Nederlandse Sportbond pleit al jaren voor standaardisering van atleetcontracten in amateursport en de lagere regionen van profsporten. Maar in de vechtsporten, waar veel evenementen buiten nationale federaties om worden georganiseerd, is toezicht beperkt.

Wat kan een advocaat voor een sporter betekenen?

Een advocaat gespecialiseerd in sportrecht of contractenrecht kan een atleet helpen op meerdere vlakken:

1. Contractanalyse vóór ondertekening: welke clausules zijn onredelijk bezwarend en dus mogelijk vernietigbaar?
2. Onderhandelingsadvies: wat is marktconform voor een sporter op dit niveau?
3. Conflictbemiddeling: als een organisator de afspraken niet nakomt (het gevecht wordt verplaatst, de purse wordt niet uitbetaald, beelden worden misbruikt)
4. Portretrecht: kan een sporter zijn naam en afbeelding terugkopen of beschermen na het einde van een contract?

Het Nederlandse recht biedt sporters meer bescherming dan velen denken. Zo vallen professionele sporters met een langdurig contract in sommige gevallen onder het arbeidsrecht, wat betekent dat ze recht hebben op loondoorbetaling bij ziekte, bescherming tegen willekeurig ontslag en andere arbeidsrechtelijke waarborgen. De Nederlandse overheid publiceert duidelijke richtlijnen over wanneer een overeenkomst als arbeidscontract wordt beschouwd.

Fan power versus contractrechten: een nieuw spanningsveld

De actie van De Vries legt ook een conflict bloot tussen de economische belangen van promotors en de verwachtingen van fans. Pay-per-view prijzen zijn de afgelopen jaren sterk gestegen in de vechtsporten — in sommige gevallen tot €30 of meer per evenement. Fans klagen openlijk op sociale media over de kosten, en De Vries speelde hierop in.

Maar dit creëert een juridisch grijsgebied: als een sporter zijn purse inzet om rechten terug te kopen, erkent hij daarmee ook dat die rechten bij een derde partij lagen. Promotors zouden in de toekomst contracten kunnen aanpassen om dit soort "terugkoop" expliciet te verbieden.

Portretrecht: jouw gezicht, jouw naam — maar is dat ook jouw eigendom?

Een van de meest onderschatte aspecten van sportcontracten is het portretrecht. In Nederland is het portretrecht geregeld in de Auteurswet: een persoon heeft in principe het recht te bepalen of en hoe zijn afbeelding wordt gebruikt voor commerciële doeleinden. Maar contracten kunnen dit recht beperken of overdragen.

Veel sporters ontdekken na afloop van hun actieve loopbaan — of na een conflict met hun organisator — dat hun naam en beeltenis jarenlang commercieel zijn ingezet zonder dat zij daar direct voor zijn beloond. Merchandising, videoclips, highlight reels op YouTube: allemaal bronnen van inkomsten die contractueel bij de promotor kunnen liggen.

Een advocaat kan helpen bepalen welke rechten overdraagbaar zijn, welke dat niet zijn, en of een al gesloten contract op dit punt aanvechtbaar is.

Wat iedere sporter zou moeten weten

Het verhaal van Thian de Vries is inspirerend — maar het onderstreept ook een kwetsbaarheid die breed leeft in de sport. Zeker voor jonge atleten in vechtsporten, esports of andere niet-traditionele disciplines geldt: een contract tekenen zonder juridisch advies is een risico dat je je carrière kan kosten.

Een gespecialiseerd advocaat op Expert Zoom kan een sportcontract snel en toegankelijk reviewen, zodat je weet wat je tekent voordat het te laat is.