Sophie DekkerDe muzikale wereld stond stil toen Suzan Stortelder en Freek Rikkerink in mei 2025 bekendmaakten dat Freek uitgezaaide longkanker heeft. Nu, in het najaar van 2026, gaf Freek op de Q-middagshow een nieuwe gezondheidsupdate: "Geen verandering — en geen verandering is goed." Tegelijkertijd brachten ze hun nieuwe single 'Pijnstillers' uit, een nummer dat direct viraal ging. Maar wat zegt dit nieuws over hoe je als patiënt — of als partner — het best kunt navigeren in de complexe wereld van oncologische zorg? En wanneer is professioneel advies het verschil tussen hopen en handelen?
De muziek als medicijn: hoe Suzan & Freek met de diagnose omgaan
Freek legde op de Q-middagshow uit waarom de single zo'n bijzondere naam draagt: "Muziek is het afgelopen anderhalf jaar een soort pijnstiller voor ons geweest." Het duo verwerkt hun ervaringen in liedjes — een aanpak die psychologen en zorgexperts herkennen als een effectief copingmechanisme bij chronische en terminale aandoeningen.
Suzan deelde ook persoonlijk nieuws: voor het eerst liep ze de Camino Portugués zonder Freek, een week weg als moeder van hun jonge zoontje Sef. Ze beschreef het als emotioneel maar ook noodzakelijk — ruimte voor zichzelf, als mantelzorger én als moeder. Hun openheid over het leven met een levensbedreigende ziekte heeft iets waardevols in gang gezet: een maatschappelijk gesprek over wat het betekent bewust te leven wanneer de toekomst onzeker is. Die openheid is bewonderenswaardig. Maar ze benadrukt ook een realiteit die voor gewone mensen zonder een groot podium veel moeilijker te navigeren is: weten welke stappen je kunt zetten als je met dit soort nieuws wordt geconfronteerd.
Wat betekent 'geen verandering' bij longkanker? De expert legt uit
In het dagelijkse leven klinkt "geen verandering" als stilstand. In de oncologie is het iets heel anders. Bij uitgezaaide longkanker — stadium IV — is stabiele ziekte een positieve uitkomst. Het betekent dat de tumoren niet aantoonbaar groeien, maar ook niet kleiner worden. Medisch heet dit stable disease.
Patiënten in deze fase worden doorgaans elke zes tot twaalf weken gescand, afhankelijk van hun behandelprotocol. De vijfjaarsoverleving bij longkanker stadium IV lag tot voor kort op circa 5 tot 10 procent zonder gerichte behandeling. Met moderne immunotherapie en doelgerichte therapieën is die prognose voor een deel van de patiënten significant verbeterd. Sommige patiënten leven jaren met stabiele ziekte — mits ze op het juiste medicatiespoor zitten. Dat is precies waarom de vraag "is dit de meest optimale behandeling voor mijn specifieke tumor?" zo belangrijk is.
Dat Freek begrijpt dat "geen verandering goed nieuws is", wijst op een hoog niveau van patiëntinzicht. Inzicht dat lang niet iedereen heeft na zo'n diagnose. Het vraagt om uitgebreide gesprekken met specialisten, en soms om meer dan één mening.
Waarom een tweede mening bij kanker geen luxe is, maar een recht
Volgens de Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties (NFK) is een tweede medische mening bij kanker uitdrukkelijk een recht van de patiënt — niet iets om je voor te schamen. In de praktijk leidt een second opinion bij een academisch centrum of gespecialiseerd longkankerteam in een significant deel van de gevallen tot een aanpassing van de behandelstrategie.
Longkanker is geen homogene ziekte. Er zijn verschillende subtypes — niet-kleincellig en kleincellig — en binnen niet-kleincellige longkanker bestaan talloze moleculaire profielen die bepalen welke behandeling het meest effectief is. Een patiënt met een EGFR-mutatie reageert beter op doelgerichte EGFR-remmers dan op standaard chemotherapie. Een patiënt met een hoge PD-L1-expressie profiteert sterk van immunotherapie als monotherapie. Een patiënt met een ALK-herrangschikking heeft een totaal ander optimaal behandeltraject dan iemand zonder deze afwijking.
Zonder uitgebreide moleculaire diagnostiek weet de arts — en de patiënt — niet in welke categorie ze vallen. En zonder die informatie is de behandeling misschien niet verkeerd, maar ook niet optimaal.
Concreet: wat een second opinion kan veranderen voor jou
Stel: een 42-jarige vrouw krijgt in februari 2026 de diagnose niet-kleincellige longkanker stadium IIIB. Haar oncoloog in een regionaal ziekenhuis adviseert standaard chemo-immunotherapie. De behandeling start, maar na drie kuren is de respons teleurstellend gering.
Wat haar behandelend arts niet heeft aangevraagd: een volledige Next-Generation Sequencing (NGS)-analyse, die alle relevante mutaties in één test in kaart brengt. Als uit die analyse achteraf blijkt dat haar tumor een ALK-herrangschikking heeft — aanwezig bij 3 tot 7 procent van alle niet-kleincellige longkankers in Nederland — dan zijn ALK-remmers zoals alectinib aantoonbaar effectiever. De progressievrije overleving bij ALK-positieve patiënten behandeld met alectinib bedraagt gemiddeld 34 maanden, vergeleken met 11 maanden bij standaard chemotherapie. Dat is een verschil van meer dan twee jaar.
Als NGS-diagnostiek niet standaard wordt uitgevoerd in het behandelende ziekenhuis, dan kan een second opinion bij een UMC of gespecialiseerd longkankercentrum leiden tot een behandeling die gemiddeld 23 maanden langer progressievrij overleving oplevert.
Dit scenario speelt zich in Nederland jaarlijks tientallen keren af. Het is geen bijzondere pech — het is het gevolg van capaciteitsverschillen tussen regionale en academische ziekenhuizen. Gespecialiseerde longkankercentra, zoals die verbonden zijn aan het Erasmus MC of het UMC Groningen, hebben multidisciplinaire teams die elke week nieuwe casuïstiek bespreken en op de hoogte zijn van de nieuwste klinische studies. Een oriënterend gesprek met zo'n specialist kost de patiënt weinig tijd — maar kan werkelijk het verschil maken.
De mantelzorger vergeten we te vaak: Suzan als spiegel voor Nederland
Suzan Stortelder deelt openlijk haar dubbele rol: zangeres, moeder van Sef, en partner van iemand met een terminale diagnose. Daarmee vertegenwoordigt ze een groep die in de gezondheidszorg structureel onderbelicht blijft: de mantelzorger.
In Nederland zijn er naar schatting 4,3 miljoen mantelzorgers, van wie een aanzienlijk deel thuis zorgt voor een partner of familielid met kanker. Psychologische overbelasting, burn-out en sociaal isolement zijn erkende risico's. Slechts een fractie vraagt tijdig professionele ondersteuning — vaak uit schuldgevoel tegenover de patiënt, of simpelweg omdat ze niet weten waar te beginnen. De week weg op de Camino die Suzan voor zichzelf nam, is exact de soort ademruimte die zorgprofessionals aanraden maar mantelzorgers zichzelf zelden gunnen.
Een gesprek met een zorgexpert hoeft niet uitsluitend over medicatie of behandelprotocollen te gaan. Soms gaat het over: hoe communiceer ik met jonge kinderen over een ernstige diagnose? Welke aanvullende psychologische zorg vergoedt mijn zorgverzekering? Hoe organiseer ik palliatieve thuisondersteuning op een manier die voor ons gezin werkt? Dit zijn vragen waar professionals dagelijks mee werken — en waar elke mantelzorger recht op heeft, ook als diegene niet Suzan Stortelder heet.
Wanneer schakel jij een expert in?
Bij elk van de volgende situaties is professioneel advies niet optioneel, maar noodzakelijk:
- Je hebt een oncologische diagnose ontvangen en een volledige moleculaire tumoranalyse (NGS) is nog niet uitgevoerd
- De eerstelijns behandeling geeft weinig respons na twee of drie behandelcycli
- Je bent als mantelzorger overbelast en hebt nog geen professionele begeleiding ontvangen
- Je twijfelt of alle beschikbare klinische studies en doelgerichte therapieën zijn overwogen voor jouw specifieke geval
Op ExpertZoom vind je gezondheidsprofessionals die gespecialiseerd zijn in oncologische begeleiding, psychologische ondersteuning bij ernstige aandoeningen en zorgadvies voor mantelzorgers. Een oriënterend gesprek van dertig minuten kan leiden tot inzichten die jaren van verschil maken — in behandeluitkomst én in kwaliteit van leven.
Het verhaal achter 'Pijnstillers': meer dan een nummer
'Pijnstillers' is meer dan een single — het is een eerlijk verslag van twee mensen die weigeren te wachten tot de pijn ondraaglijk wordt. Ze handelen, ze communiceren, ze zoeken troost in muziek en in mensen om hen heen. Dat is precies ook de les voor het navigeren van het medische systeem: wacht niet tot je vastloopt in een behandelpad dat misschien niet het beste is. Zoek tijdig een expert die jouw situatie begrijpt — en jouw opties vergroot.
Disclaimer: dit artikel biedt algemene informatie en vervangt geen medisch advies. Raadpleeg altijd een gekwalificeerde arts of medisch specialist voor persoonlijke medische beslissingen.
