De legendarische wielerklassieker Milaan-San Remo vindt vandaag, 21 maart 2026, voor de 117e keer plaats. Met topfavorieten Tadej Pogačar en Mathieu van der Poel aan de start trekken duizenden wielerfans naar Italië, terwijl anderen de 298 kilometer lange race volgen via Eurosport en Olympics.com. Maar wat maakt deze koers zo bijzonder vanuit fysiologisch perspectief, en wat kunnen amateurs leren over duurprestaties?
De langste wielerklassieker ter wereld
Milaan-San Remo staat bekend als "La Primavera" — de lentekoers die het wielerseizoen officieel opent. De route van ongeveer 298 kilometer van Pavia naar de Italiaanse kustplaats Sanremo maakt het de langste eendaagse klassieker op de wielerkalender. Wat de koers extra uitdagend maakt, is de combinatie van afstand en intensiteit: na ruim 250 kilometer vlakke wegen volgen de beruchte hellingen Cipressa en Poggio, waar de winnaar vaak wordt bepaald.
De mannenkoers start om 10:40 uur, gevolgd door de vrouwenrace. Voor professionele wielrenners betekent dit zes tot acht uur racen op maximale inspanning. Hun lichaam moet tussen de 5.000 en 7.000 kilocalorieën verbranden — ongeveer het equivalent van drie marathons achter elkaar.
Fysiologische eisen van extreme duurprestaties
Een koers als Milaan-San Remo stelt het menselijk lichaam voor extreme uitdagingen. Sportfysiologen wijzen op verschillende kritieke factoren die bepalend zijn voor prestaties bij duursporten van deze omvang.
Ten eerste is er de energievoorziening. Het lichaam moet gedurende meerdere uren achtereen energie leveren, waarbij koolhydraatvoorraden geleidelijk uitgeput raken. Profwielrenners eten tijdens de koers constant: energiegels, bananen, repen en isotone dranken om hun glycogeenvoorraden op peil te houden. Bij hobbyfietsers die lange afstanden rijden zonder adequate voeding kan dit leiden tot de beruchte "hongerklop" — een plotselinge energiedip die gevaarlijk kan zijn.
Ten tweede speelt spiervermoeidheid een cruciale rol. Bij repetitieve bewegingen zoals fietsen worden specifieke spiergroepen continu belast: quadriceps, hamstrings, bilspieren en kuiten. Na uren trappen ontstaat microscopische spierschade, ophoping van afvalstoffen en verminderde contractiekracht. Het lichaam van een ongetrainde sporter is hier simpelweg niet op voorbereid.
Ten derde is er het cardiovasculaire aspect. Het hart moet gedurende zes tot acht uur een verhoogde hartslag volhouden, zuurstofrijk bloed naar werkende spieren pompen en afvalstoffen afvoeren. Dit vereist een uitzonderlijk goed getraind cardiovasculair systeem.
Blessurerisico's voor amateurs
Geïnspireerd door professionele koersen proberen veel hobbyfietsers zelf lange afstanden af te leggen. Maar zonder adequate voorbereiding en professionele begeleiding loop je aanzienlijke risico's op overbelastingsletsels.
De meest voorkomende klachten bij amateurs die te snel te veel kilometers maken zijn knieklachten. Patellofemoraal pijnsyndroom, ook wel "jumpers knee" genoemd, ontstaat door verkeerde fietspositie, te hoge weerstand of te lage trapfrequentie. Ook iliotibiale band syndroom — pijn aan de buitenkant van de knie — komt regelmatig voor bij langdurig fietsen.
Rugklachten zijn een tweede veelvoorkomend probleem. Een verkeerde zithouding op de fiets, zwakke core-stabiliteit of een niet-afgesteld frame kan leiden tot chronische lage rugpijn of nekklachten. Na uren in gebogen houding kunnen deze klachten verergeren tot structurele problemen.
Hamstringblessures en achillespeesontstekingen zijn ook typisch voor fietsers die hun trainingsvolume te snel opvoeren. De repetitieve belasting zonder voldoende herstel zorgt voor microtrauma's die kunnen uitgroeien tot ernstige blessures.
Wanneer moet je een sportarts raadplegen?
Als je serieus werk wilt maken van duurtraining — of je nu mikt op een lange recreatieve fietstocht of geïnspireerd bent door klassiekers als Milaan-San Remo — is professionele begeleiding essentieel.
Een sportarts kan een medische screening uitvoeren voordat je begint met intensieve training. Dit omvat een cardiovasculaire check, beoordeling van gewrichten en spieren, en eventueel een inspanningstest op de fiets. Hiermee worden verborgen risicofactoren zoals hartritme-stoornissen, gewrichtsproblemen of metabole afwijkingen opgespoord.
Daarnaast kan een sportarts of sportfysiotherapeut je helpen met een gepersonaliseerd trainingsschema. Dit plan houdt rekening met je huidige conditie, medische voorgeschiedenis en doelstellingen. Een geleidelijke opbouw van trainingsvolume en intensiteit vermindert het blessurerisico aanzienlijk.
Bij bestaande klachten — pijn in knieën, rug of spieren die langer dan een week aanhoudt — is consultatie van een sportarts verstandig. Vroegtijdige interventie voorkomt dat kleine problemen uitgroeien tot chronische blessures die maanden herstel vereisen.
Voorbereiding op lange duurprestaties
Voor amateurs die zich willen voorbereiden op extreme duurprestaties zijn er enkele belangrijke principes. Ten eerste: geleidelijke progressie. Verhoog je trainingsvolume niet met meer dan tien procent per week. Dit geeft je lichaam tijd om aan te passen aan de toegenomen belasting.
Ten tweede: herstel is net zo belangrijk als training. Professionele wielrenners hebben na zware koersen meerdere rustdagen. Voor hobbyfietsers geldt hetzelfde principe: bouw actieve herstel en volledige rustdagen in je schema in.
Ten derde: voeding en hydratatie. Leer tijdens trainingen te eten en drinken zoals professionals dat doen. Test verschillende energieproducten en vind uit wat jouw maag verdraagt. Dehydratie en energietekort zijn de grootste vijanden van duurprestaties.
Ten vierde: techniek en materiaal. Laat je fietspositie controleren door een professional. Een bike fitting kan knieklachten en rugpijn voorkomen. Investeer in kwalitatief fietskleding en schoenen die langdurig comfort bieden.
Van Poggio naar persoonlijke doelen
Terwijl Tadej Pogačar en Mathieu van der Poel vandaag strijden om de overwinning op de Poggio, kunnen hobbyfietsers lessen trekken uit hun professionele aanpak. Extreme duurprestaties vereisen systematische voorbereiding, medische screening en professionele begeleiding.
Of je nu droomt van een sportieve fietstocht door de Alpen of simpelweg fit wilt blijven met lange fietsritten, consultatie van een sportarts of sportfysiotherapeut is de eerste stap naar veilige en effectieve training. Zij helpen je een realistisch plan te maken, blessures te voorkomen en je doelen te bereiken zonder je gezondheid op het spel te zetten.
Op Expert Zoom vind je gespecialiseerde sportartsen en fysiotherapeuten in jouw regio die je kunnen begeleiden bij je trainingsdoelen. Want duurprestaties beginnen niet op de fiets, maar met slimme voorbereiding en professioneel advies.
