Botic van de Zandschulp en het Miami Open: wat tennissers ons leren over knie- en schouderklachten

Botic van de Zandschulp staat opnieuw in de schijnwerpers. De 30-jarige Nederlandse tennisser bereikte op 20 maart 2026 de tweede ronde van het Miami Open na een overtuigende overwinning op Denis Shapovalov (7-5, 6-3). Zijn volgende tegenstander? Niemand minder dan Taylor Fritz, de nummer vier van de wereld, die zelf al weken kampt met chronische knieklachten. Heel tennisminnend Nederland kijkt mee — maar terwijl de topsporters de media halen, blijven de blessures die recreatieve tennissers oplopen grotendeels onbesproken.

Dat is jammer, want knie- en schouderproblemen zijn veruit de meest voorkomende klachten bij tennissers op alle niveaus. En de grens tussen "even doorspelen" en "permanente schade riskeren" is dunner dan veel mensen denken.

Wat de Miami Open ons leert over tenniswonden

Miami Open 2026 is dit jaar een ware blessuredump voor de top van het mannencircuit. Carlos Alcaraz trok zich eerder terug met een buikspierblessure. Jannik Sinner speelde door ondanks een enkel die nog niet volledig hersteld was. Taylor Fritz overwoog zelfs een langere pauze vanwege zijn peesontsteking aan de knie.

Bij topsporters zijn dit bekende risico's: hun lichaam wordt door seizoensplanning en sponsorverplichtingen constant op de limiet gejaagd. Maar recreatieve tennissers lopen soms dezelfde risico's — zonder de medische staf van een professionele tour in de buurt.

De meest voorkomende blessures bij tennissers, van beginner tot gevorderde:

• Tenniselleboog (laterale epicondylitis): overbelasting van de onderarmspieren door herhaalde backhandbeweging
• Kniepeesonsteking (patellatendinitis): veel voorkomend bij spelers die veel springen en snel veranderen van richting
• Rotatorcuff-letsel: overbelasting van de schouder door smashbewegingen of service
• Enkelverzwikking: plotselinge richtingswisselingen op hardcourt
• Lage rugpijn: chronisch bij spelers met een zwakke core-musculatuur

Wanneer moet je naar een sportarts?

Dit is de vraag die te veel tennissers te laat stellen. Een vuistregel: als je na drie tot vijf rustdagen nog steeds pijn hebt bij normale beweging, is het tijd voor professioneel advies.

Specifieke alarmsignalen die duiden op een serieuze blessure:

• Zwelling of warmte rondom het gewricht, ook zonder belasting
• Pijn in rust, dus niet alleen tijdens sporten
• Instabiliteit: het gevoel dat een gewricht "wegschiet" of niet stabiel aanvoelt
• Gevoelsverlies of tintelingen in arm of been
• Pijn die niet verbetert ondanks rust en ijs

Een sportarts kan via echografie of MRI snel de ernst van een blessure bepalen. Dat is cruciaal, want een miskende peesontsteking — precies wat Fritz heeft — kan chronisch worden en maanden revalidatietijd kosten, in plaats van weken bij vroegtijdige behandeling.

Het verschil tussen een huisarts en een sportarts

Huisartsen zijn uitstekend in het herkennen van algemene klachten, maar een sportarts heeft gespecialiseerde kennis van belastingspatronen, sportspecifieke biomechanica en revalidatieprotocollen. Voor tennisblessures maakt dat een groot verschil.

Een sportarts kan:

• Belastbaarheidsadvies geven: hoeveel je kunt trainen zonder de blessure te verergeren
• Specifieke revalidatieoefeningen voorschrijven die aansluiten bij tennisbewegingen
• Fysiotherapeut of orthopedisch chirurg inschakelen als dat nodig is
• Injectiebehandelingen overwegen (zoals PRP) bij hardnekkige peesproblemen

De stap naar een sportarts is ook financieel drempelvrij: via de huisarts heb je een verwijzing nodig, maar in Nederland kun je ook direct bij een sportarts terecht — zeker via een online platform als Expert Zoom, waar sportartsen consultaties aanbieden zonder lange wachttijden.

Preventie: hoe je tennisblessures voor blijft

Tennislers Van de Zandschulp is bekend om zijn systematische aanpak van herstel en preventie — een aanpak die iedere recreatieve tennisser kan overnemen:

1. Warming-up en cooling-down: tien minuten cardio voor de baan, stretchoefeningen na afloop
2. Techniekverbetering: veel blessures komen voort uit foutieve bewegingspatronen — investeer in een paar lessen bij een tennisleraar
3. Krachtraining: sterke quadriceps, kuiten en core verminderen de belasting op gewrichten
4. Rust plannen: één rustdag na elke twee intensieve trainingen
5. Racketcheck: een te strakke of te losse bespanning vergroot de kans op tenniselleboog significant

Botic van de Zandschulp laat in Miami zien dat Nederlandse tennissers wereldtop kunnen zijn. Maar zijn succes vraagt ook om luisteren naar het lichaam — op alle niveaus. Heb jij al te lang gewacht met die aanhoudende kniepijn? Een sportarts helpt je sneller terug op de baan dan je denkt.

Tennis en blessurepreventie: de balans tussen inzet en herstel

Een van de meest onderschatte factoren bij tennisblessures is slaapgebrek en onvoldoende hersteltijd tussen trainingen. Dat geldt niet alleen voor professionals als Van de Zandschulp of Fritz — het geldt voor iedereen die meerdere keren per week de baan op gaat.

Spieren en pezen herstel en tijdens slaap en rust, niet tijdens de training zelf. Als je elke dag speelt zonder hersteltijd in te bouwen, stapelen de kleine microlesionen zich op — tot ze op een gegeven moment zichtbaar worden als pijn.

Een richtlijn voor recreatieve tennissers: maximaal vier trainingen per week, met minstens één rustdag na elke twee intensieve sessies. En als je een wedstrijdperiode hebt: bouw de weken daarvoor op, niet de week zelf.

Voor tennissers boven de 40 geldt bovendien dat de hersteltijd met leeftijd toeneemt. Een sportarts of fysiotherapeut kan je helpen een schema te maken dat aansluit bij jouw lichaam en speelfrequentie — zodat je niet alleen nu goed speelt, maar ook over tien jaar nog op de tennisbaan staat.

Neem ook tijdig contact op via Expert Zoom voor een sportmedisch consult als je blessureklachten hebt die niet weggaan.

Let op: Dit artikel heeft een informatief karakter. Raadpleeg altijd een arts voor persoonlijk medisch advies.